Independent Forest Monitoring


 
არქივი
პოლიტიკური გაერთიანება “ჩვენი ქვეყანა”: ვერანაირი ეკოლოგიური საკითხი ვერ გადაწყდება, თუ პირველ რიგში არ დავაყენებთ საზოგადოების ინფორმატიზაციის საკითხს

გთავაზობთ ინტერვიუებს პოლიტიკური გაერთიანების “ჩვენი ქვეყანა” წევრებთან ბატონ თამაზ ღუღუნიშვილთან და ბატონ გურამ ჩაჩანიძესთან

პოლიტიკური გაერთიანების “ჩვენი ქვეყანა” ერთ-ერთი ლიდერი თამაზ ღუღუნიშვილი


ბატონო თამაზ, თქვენი პარლამენტში მოსვლის შემთხვევაში, რა გაკეთდება ჯანსაღი გარემოს უზრუნველსაყოფად?

პარლამენტში მოსვლის შემთხვევაში, ჩვენ არამარტო ამ საკითხებზე გავამახვილებთ ყურადღებას. ჩვენ ვხედავთ, რომ ეკოლოგიური კატასტროფის წინაშე დგას უამრავი ქვეყნა და საბოლოო ჯამში, ეს ჩვენც არ აგვცდება. მქონდა ასეთი შემთხვევა – სართიჭალაში ვიყავი მეურნეობის დირექტორი, იქ იყო ქარსაფარი ზონები; გაჭირვების პერიოდში, როდესაც დენი არ იყო, სულ გამიჩეხეს! ლამის იარაღით დავდევდი ამ ხალხს, მაგრამ იმდენად საცოდავები იყვნენ, ვერაფერს ვეუბნებოდი. საბოლოო ჯამში, ამან გამოიწვია საშინელი ეროზია. იქ არის საოცარი ქარები, გამოიფიტა ნიადაგები და ბოლოს მივიღეთ გაუბედურებული ნათესები, აღარაფერი აღარ მოდის. ამ კუთხით ჩვენ, რა თქმა უნდა, ვიმუშავებთ. თუ არ დავიცავით მდინარეები და ტყეები, ჰაერიც არ გაიწმინდება, ხომ ასეა? ტყე არის ფილტრი, რომელიც ფილტრავს საშინელ გამონაბოლქვებს. თუ ამას არ მიექცა ყურადღება, საშინელ დღეში აღმოვჩნდებით.

როგორ ფიქრობთ, უნდა დარჩეს, თუUარა საქართველოს ტყეები მთლიანად სახელმწიფო საკუთრებაში?

ვფიქრობ, რომ ტყეები და საძოვრები უნდა იყოს სახელმწიფო საკუთრებში. დასაშვებია არა გასხვისება, არამედ იჯარით გაცემა, გარკვეული სერიოზული პირობებით, რათა არ დაირღვეს სახელმწიფოს ინტერესი და თავად ის ტერიტორია არ იყოს ბარბაროსულად გამოყენებული; არ გაიჩეხოს ტყე, არ გაუბედურდეს საძოვრები. თუ დავინახავთ, რომ ვერ ვუვლით, მაშინ შეიძლება კერძო პირის ხელში გადავიდეს, მაგრამ ვთვლი, რომ საკონტროლო პაკეტი სახელმწიფოს ხელში უნდა იყოს.

ბოლო დროს გატარებული რომელი საკანონმდებლო თუ ინსტიტუციური ცვლილებები მიგაჩნიათ საქართველოს ტყეების საზიანოდ ან სასიკეთოდ?

ჩვენ მცირემიწიანი ქვეყანა ვართ და შესაბამისად, ტყეებისა და საძოვრების გაყიდვა ძალიან სერიოზული შეცდომაა. ამას, ის უზარმაზარი ქვეყნებიც კი, როგორიცაა, მაგალითად, რუსეთი – ისიც კი არ ყიდის. ჩვენ არ უნდა გაგვეყიდა ტყეები; არ გვქონდა ამის უფლება იმიტომ, რომ ის მამა-პაპიდან მოდის, ტყე მომავალ თაობას უნდა შეუნახო და ამაზე კონტროლი სახელმწიფოს უნდა ჰქონდეს. ჩვენ აუცილებლად ვიზრუნებთ იმაზე, რომ ტყეები ბარბაროსულად არ იყოს გაჩეხილი. ჯერ ერთი, ყველაფრის მოჭრა არ შეიძლება; არის განსაკუთრებული ხეები, რომლებიც ხელშეუხებელია. ამავე დროს, უნდა მოხდეს ნერგების დარგვა. თუ არ მოხდა კვლავწარმოება, გაშიშვლებული მთების ამარა დავრჩებით. რა თქმა უნდა, რაღაც უნდა გაიჩეხოს, მაგრამ მის ადგილზე უნდა დაირგოს ახალი, როგორც ეს წესია. თუ ეს არ განხორციელდა, საბოლოო ჯამში, ტყე აღარ გვექნება! შეიძლება დღეს და ხვალ არა, მაგრამ 10-20 წლის შემდეგ აუცილებლად დავდგებით ამ საფრთხის წინაშე.

რას გააკეთებთ დედაქალაქსა და რეგიონებში ნარჩენების შეგროვებისა და განთავსების პრობლემის მოსაგვარებლად?

ნაგავსაყრელებზე ახალი ველოსიპედის გამოგონება არაა საჭირო. არის ნაგვის გადამამუშავებელი ქარხანა და უნდა დავდგათ. სხვათაშორის, არ არის ეს ძვირადღირებული ქარხნები. ერთადერთი ძნელად გადასამუშავებელია შუშა, დანარჩენი, ნებისმიერი ნაგავი მუშავდება ისე, რომ არანაირი პრობლემა არ იქმნება. სად გვაქვს ჩვენ იმდენი ტერიტორია, რომ ნაგავსაყრელად ვაქციოთ?! ჩვენი მიწის ყოველი მტკაველი გამოსაყენებელია. ჩვენ ნაგავსაყრელების ადგილი არ გვაქვს.

მიგაჩნიათ, თუUარა მნიშნელოვნად საქართველოს ტერიტორიის დაცვა გენმოდიფიცირებული ორგანიზმებისაგან და რა კონკრეტულ ნაბიჯებს გადადგამთ ამ მიმართულებით?


სიმართლე გითხრათ, ამ მიმართულებით ჩვენ სერიოზულად გვიფიქრია, მაგრამ ალბათ, ამ საკითხსაც მივწვდებით თავის დროზე. სხვათაშორის, ეს ძალიან საშიში პროდუქციაა და ამაზე ძალიან სერიოზული სამუშაოებია ჩასატარებელი.

რას ფიქრობთ მოპოვებითი მრეწველობის ობიექტების გასხვისების ფაქტების ეფექტურობასა და სამართლიანობაზე?


მოპოვებითი მრეწველობა, პრინციპში, ჩვენ არ გვქონია; ეს ჰქონდა საბჭოთა პერიოდის დროს რუსეთს, ის მართავდა ამ ყველაფერს. უნდა ნახოთ, რა დღეშია ჭიათურის რაიონი – გაუბედურებული. ხდებოდა მარგანეცის მოპოვება ღია კარიარეული წესით, რაც მსოფლიოში არ არსებობს. აბსოლუტურად ნადგურდებოდა ხეები, ფლორა, ნიადაგები, გაუბედურებულია სოფლები. ეხლა მოპოვება ჩვენთან ნაკლებად ხდება, ოქროს მოპოვება თუ ხდება კაზრეთში, სულ ესაა. მოპოვებითი მრეწველობა ჩვენთან, ფაქტიურად, ჩამკვდარია. ამ კუთხით არაფერი კეთდება. თუ იქნება, მაშინ მაქსიმალურად უნდა შევეცადოთ, რომ არ დაირღვეს ეკოლოგიური ბალანსი იმ ადგილზე, სადაც ეს ხდება.

რას გააკეთებთ საქართველოს მოსახლეობის კარგი ხარისხის და საკმარისი რაოდენობის წყლით უზრუნველსაყოფად?

წყლის ხარისხის ასამაღლებლად არსებობს ტექნოლოგია და მისი გაწმენდა მოხდება. შეიძლება მტკვრის წყალი ამოიღო და ისე გაასუფთაო, რომ კაცი ვერ მიხვდება, რა წყალია. რაც შეეხება წყლის გატანის საკითხს, თუ წყალი მაინც იღვრება და ჩადის სადღაც ზღვაში – გამოიყენე და ბიზნესად გადააქციე. ბუნებამ მოგცა ეს სიმდიდრე და გამოვიყენოთ, ეს ბიზნესია. როგორ შეიძლება ამდენი წყალი არ ეყოს საქართველოს, რომელსაც არასოდეს არ ჰკლებია სასმელი წყალი? სარწყავი ნამდვილად პრობლემაა, არხებია გასაყვანი. სახელმწიფომ ამაზე უნდა იზრუნოს. მთავარია, ამის სურვილი იყოს, თორემ გაკეთება რთული არ არის.

რას გააკეთებთ ენერგოეფექტურობის ასამაღლებლად?

ეხლა თბილისი მარაგდება თბოელექტროსადგურიდან, რაც ყველაზე ძვირი ენერგიაა. ათასობით მდინარე გვაქვს; დავაყენოთ გენერატორები და დამთავრებულია რეგიონებში პრობლემა. იქ, სადაც მდინარე არ არის, არის ქარი – შეიძლება ქარის გენერატორი დაიდგას; მთელი ევროპა ქარის გენერატორებით მუშაობს. ამას მხოლოდ სურვილი უნდა. რად უნდა ამას პარლამენტის გადაწყვეტილებები? ეს ადგილზე უნდა გადაწყდეს. იმიტომ მივდივართ პარლამენტში, რომ ცოტა გამოვაფხიზლოთ და ვუთხრათ, რომ ასე არსად არ ცხოვრობს ხალხი! უფალმა მოგცა ყველაფერი და უნდა გამოვიყენოთ. შეიძლება ჩვენ ელექტროენერგია საყიდელი გვქონდეს?! ეს ხომ სირცხვილია! შეგვიძლიან მზის ენერგია გამოვიყენოთ – 300 დღეა მზიანია; თუ ისლანდია იყენებს მზის ენერგიას, სადაც ალბათ, ასი დღეც არ არის მზიანი, 300 დღე გვაქვს საქართველოში მზიანი, მაგრამ არ უნდა არავის ამ შესაძლებლობის გამოყენება – არც სურვილი აქვთ, არც ცოდნა და არაფერი უნდათ. ამიტომ ვართ ასეთ სიტუაციაში, თორემ ჩვენ არც ენერგია უნდა გვიჭირდეს და არც წყალი. ჩვენ უფლისგან იმდენი რამ გვაქვს მოცემული, თუ გამოვიყენებთ, არც უმუშევარი გვეყოლება, არც მშიერი და არც გაჭირვებული. ამას უნდა პოლიტიკური ნება, საქმის მკეთებელი ხალხი.

თქვენ ამ ყველაფერს გაითვალისწინებთ პარლამენტის წევრობისას?


რა თქმა უნდა. მარტო მე კი არ გავაკეთებ, არამედ მივიღებთ კანონს, რომელიც ყველას აიძულებს, რომ გააკეთონ ეს ყველაფერი.


პოლიტიკური გაერთიანების “ჩვენი ქვეყანა” ერთ-ერთი ლიდერი, დიდუბის რაიონის მაჟორიტარი კანდიდატი გურამ ჩაჩანიძე

ბატონო გურამ, პარლამენტის წევრობის შემთხვევაში, რას გააკეთებთ გარემოს დასაცავად?

ეს საკითხი მსოფლიოში უკვე ძალიან აქტუალური გახდა. ჩვენ ამ საკითხთან დაკავშირებით პროექტები გვაქვს მომზადებული. თუმცა, ვერანაირი ეკოლოგიური საკითხი ვერ გადაწყდება, თუ პირველ რიგში არ დავაყენებთ საკითხს, რომელსაც ჰქვია საზოგადოების ინფორმატიზაცია. სწორედ აქედან იწყება ეკოლოგიურ საკითხებზე გადასვლა. ეს არის მსოფლიო პრობლემა. მსოფლიომ დაიწყო საზოგადოების ინფორმატიზაციის შეუვალი პროცესები, საქართველოში კი, ჯერ ისევ ღია კარებს ვამსხვრევთ. უკვე რამდენი წელია, რამდენი პროექტი მივუძღვენი ამ საკითხებს, მაგრამ არავინ ამახვილებს ყურადღებას. სწორედ ამიტომ გვინდა პარლამენტში მოსვლა – იქნებ ძალა გვქონდეს და დავაკანონოთ.

განვმარტავ, რას ნიშნავს საზოგადოების ინფორმატიზაცია. ქუთაისის მერიაში ვმუშაობდი ინფორმატიზაციის სამსახურის უფროსად და იქ მომივიდა ევროპიდან წერილი – მაცივარი, რომელიც სახლში უდგას მოსახლეს, როცა აღარ დასჭირდება, ის ევროპული ორგანიზაცია აფინანსებს იმას, რომ არ გადაგდოს. თურმე, მაცივარში არის გაზი, ფრეონი – ყველას ეს უწყინარი ეგონა. სინამდვილეში ფრეონი, რომელიც გამოვა მაცივრიდან, დედამიწიდან რამდენიმე მეტრის სიმაღლეზე აკეთებს ისეთ შრეს, რომელიც აღარ უშვებს მზის სხივებს და წამლავს ქვეყანას. ევროპა გვეუბნება – ნუ გადააგდებთ და ფულს მოგცემთ. იმის თქმა მინდა, რომ ისინი ამით უფრთხილდებიან იმას, რომ ეკოლოგიური პროცესები უკუღმა არ წარიმართოს. სწორედ ეს არის საზოგადოების ინფორმატიზაცია.

1988 წელს ტექნიკურ უნივერსიტეტში მართვისა და ავტომატიზებული სისტემების კათედრაზე დავამუშავე სისტემა, რომელიც რამოდენიმე ქვე-სისტემისგან შედგებოდა. ერთი იყო თბილისის გამწვანების ქვე-სისტემა. თუ გისურთ, დღესვე მივიდეთ თბილისის მერიაში და ვნახოთ, იციან თუ არა ის მოთხოვნები, რასაც მსოფლიო გვიყენებს ერთ სულ მოსახლეზე, რამდენი კვადრატული მეტრი უნდა იყოს გამწვანება. დამიჯერებთ, რომ მთელს მსოფლიოში ყველაზე უკან არის ამ მხრივ?..

ჩვენ კიდევ გვაქვს ერთი პროექტი დამუშავებული: უბნების მიხედვით, ჩვენი სისტემა ავტომატურად ანგარიშობდა, რომელ თვეში, რომელი ალერგიული ხე ჰყვაოდა და ამის მიხედვით კარნახობდა აფთიაქს, რა წამლები მოემარაგებინა, დავუშვათ, დიღმის მასივში. ეს პროექტი ჩვენ მზად გვაქვს, მაგრამ მომხმარებელი არ გვყვავს, ჩვენმა ქალაქის მმართველობამ არ იცის ასეთი სისტემების საჭიროება.

თქვენ თუ შეთავაზეთ?

ადამიანი ვერ დაინტერესდება, როცა არ იცის. სწორედ ამიტომ, პარლამენტში უნდა მოვიდეს ის ადამიანი, ვინც არამარტო შესთავაზებს არამედ კანონიერ საფუძველს მისცემს ამის განხორციელებას. დავუბრუნდეთ ისევ დიდუბეს - ის ერთ-ერთი საოცარი რაიონია; თბილისის არცერთ რაიონს არ აქვს ისეთი პოტენციური შესაძლებლობა, როგორიც დიდუბეს, თუნდაც ეკოლოგიური მიმართულებით. მტკვარი პირდაპირ ეფერება დიდუბის რაიონს; მტკვარს უერთდება პატარა მდინარე დიღმულა, რომელიც საშინლად დაბინძურებულია, ირგვლივ კი მოსახლეობაა. დაახლოებით 20 წელია ვფიქრობ – რომ მომეცეს იმის საშუალება, მოვიყვანო ინვესტორი და გაიწმინდოს ეს ყველაფერი. ნებისმიერი ინვესტორი დათანხმდება.

დაგვითმონ ამ პარლამეტში ადგილები... იყვნენ 10-15 წელი და არც ეკოლოგია აღელვებდათ და არც ეკონომიკა. ეხლა ჩვენ გვაცალონ. ჩვენ ძალიან დიდ ინტელექტუალურ სიმდიდრეს ვფლობთ. ეს პარტია პროფესორ-მასწავლებლების პარტიაა.
უკან
     
Free Hit Counter

პროექტი ხორციელდება აშშ-ს საერთაშორისო განვითარების სააგენტოსა (USAID) და საარჩევნო სისტემების საერთაშორისო ფონდის (IFES) ფინანსური მხარდაჭერით.

Copyright © Green Alternative. All rights reserved